30 април

Текст: Евр. 1–17

ДА НЕ ЗАЖАЛИШ!

„Сине мој, не презирај ја казната од Господ... “ Евр. 12:5.

Една жена несвесно дозволила нејзинот семеен накит да би­де продаден за 100 денари. Таа го чувала својот скапоцен накит во еден безбеден банкарски сеф. Еден ден, поради една свадбена све­ченост, таа го зела накитот од банката. Вечерта, кога се вра­ти­ла дома, банката веќе била затворена. Затоа, жената го ставила сво­јот накит во една стара кутија од прибор за бричење и – за­бо­ра­вила на него! Еден ден, кај неа наминал еден нејзин пријател, кој собирал стари предмети за да ги продава. Без да размислува, таа му ја дала кутијата за бричење. Во моментот кога сфатила што направила накитот заедно со кутијата веќе бил продаден на не­познат купувач за 100 денари!

Во извесна смисла, нејзината болка е слична со онаа на Исав. Тој, исто така, доживеа, поради немарност, да загуби нешто мно­гу важно. Иако Исав е опишан како световен човек, кој не­ма­ше интерес за Божјите дела, неговата погрешна одлука и по­доц­неж­но жалење, може да бидат поука за христијаните. На пример, во Евр. 12, Бог нè поучува да не бидеме огорчени од Неговото ка­ра­ње поради нашите гревови, зашто ќе ја загубиме ползата од Не­го­вото казнување (ст. 5). Таа загуба е многу поголема од про­даж­ба­та на накитот за смешна сума.

Како можеме да ја избегнеме оваа загуба? Кога ќе згре­ши­ме, треба да бидеме подготвени да се поучиме од Божјото карање (ст. 11), да покажеме храброст (ст. 13, 14), и да си ја обновиме на­ша­та духовна виталност (ст. 14).

„Не отфрлај ти Божји глас,

ни небесната светлина,

но врати се ти грешниче,

денес спаси се!“ (ХП–164)

„БОГ ТЕ КАРА ЗА ДА РОДИШ ДОБАР ПЛОД,

А НЕ ГОРЧЛИВ КОРЕН!“