Текст: Псалм 61:1–4
ВИСТИНСКИ БИСЕРИ
„... во Тебе се надева мојата душа и засолниште наоѓам во сенката од Твоите крилја, додека неволјите не поминат“. Псалм 57:1.
Некој човек сакал да ја научи својата ќерка што е посветување и вера. Затоа, еден ден, тој побарал од неа да му докаже дека навистина го љуби, со тоа што ќе го фрли во огнот својот ѓердан од стаклени бисери. Ќерката со солзи во очите се согласила и со тешко срце го направила тој чекор на самоодречување. Тогаш таткото ì рекол: „Сега знам дека навистина ме љубиш“. Откако поминало извесно време, на денот на нејзиниот роденден, таткото ја викнал. Отворајќи една мала кутија, ì рекол да ја прими како подарок на неговата љубов кон неа. Пред очите на девојчето заблескале ВИСТИНСКИ БИСЕРИ. Фрлајќи се во татковската прегратка, извикала: „О, тате! Не ми беше јасно досега, но сега сè ми е јасно!“
Бог бара од нас вакво посветување. Нашите жртви за Него, Тој повеќекратно ќе ги надомести уште овде на земјата. Немој да жалиш за пропуштените мигови на уживање во твојот живот. Бог ќе ги замени со вистински бисери на верен благослов. Биди сигурен дека наградата што ќе ја примиш за твојата верност, нема никогаш да те разочара.
„Си размислувам јас за небесниот дом,
еден ден кога ќе заминам;
Блескав венец на мнозина ќе даде Бог,
дали ќе има и за мене?“ (ХП–242)
„ЧЕСТОПАТИ БОЖЈИОТ БЛАГОСЛОВ НЕ Е ЗАВИТКАН ВО ЦЕЛОФАН, НО, СЕПАК ВНАТРЕ СЕ КРИЕ СКАПОЦЕН КАМЕН!“