Текст: Дела Апостолски 17:22–34
СЛЕПИ И ГЛУВИ
„Ним богот од овој свет им ги заслепил умовите нивни, за да не ги осветли светлината на Благовестието“. 2 Кор. 4:4.
Без разлика колку некој човек е интелигентен и учен, тој може да е целосен незнајко за духовните вистини. Еден мисионер од Австралија, кој работел меѓу домородците – Абориџини, стапил во разговор со еден неверен лекар. Откако мисионерот му ја опишал својата работа меѓу примитивните луѓе, лекарот го укорил и него и сите тие кои им „здодеваат на тие среќни примитивци“, зборувајќи им дека им треба спасение преку вера во Исус Христос. Без да се збуни, мисионерот му одговорил, „Докторе, вие, несомнено, знаете многу за човечкото тело, но вие ништо не знаете за тие примитивни луѓе и за духовните работи. Кога би знаеле, вам би ви било јасно дека тие се робови на постојан страв, а се ослободуваат откако ќе поверуваат во Христос.“
Филозофите на кои Павле среде Атина им зборувал, биле слични на овој лекар: интелигентни и учени, но духовно слепи и глуви. Мнозинството од нив ја отфрлиле поуката на апостол Павле за Бог, за Христос и за воскресението.
Кога ќе ја шириме Радосната вест, да не заборавиме дека имаме работа со луѓе кои природно се нечувствителни и полни со предрасуди кон духовните вистини. Затоа, да не се изненадиме и обесхрабриме кога ќе видиме дека ја одбиваат нашата порака и се противат. Наше е да бидеме верни. Светиот Дух може да го направи невозможното, да им даде виделина на нивните слепи очи и да им ги отвори затворените умови.
„Не отфрлај ти Божји глас,
ни небесната светлина,
но врати се ти, грешниче:
денес спаси се!“ (ХП–164)
„НАЈМРАЧЕН ОД СИТЕ МРАКОВИ
Е МРАКОТ НА ГРЕВОТ!“