31 декември

Текст: Малахија 4

 

ПОСЛЕДНИTE БОЖЈИ ЗБОРОВИ

 

„... да не дојдам и ја сотрам земјата со проклетство“. Малахија 4:6.

 

Последните зборови речиси секогаш се најсилни зборови. Де­нешниот текст ни ги пренесува последните Божји зборови, упа­тени кон Израел, на крајот на Стариот завет. Откако ги из­го­во­ри овие зборови, Бог молчеше 400 години, сè додека народот не го слушна гласот на оној што вика во пустината: „Пригответе го патот на Господ“ (Матеј 3:3). Иако Малахија 4:6 ни изгледа ка­ко проклетство, сепак пораката на тој стих не е таква. Таа не ја зат­вора вратата на надежта. Напротив, таа го претставува пос­ледниот повик на Божјата љубов. Заканувањето со проклетство има за цел обраќање заради природните последици од не­пос­луш­носта.

Од времето на Малахија па сè до доаѓањето на Христос, ра­би­ните не го завршуваа читањето на Малахија со шестиот стих. Прес­кокнувајќи од четвртиот на шестиот стих, тие го завршувале чита­њето со петтиот стих: „Еве, Јас ќе ви го испратам пророкот Или­ја, пред да дојде големиот и страшен Господов ден“. Во грч­ки­от превод на Стариот завет, на крајот е ставен четвртиот стих. Та­ка, Евреите ги сметаа последните Божји зборови изговорени со љу­бов, а не во гнев.

Последните Божји зборови во Новиот завет, исто така, се ис­полнети со надеж: „Зборува Оној, што го сведочи ова: ‚Да, ќе дој­дам скоро!‘ Амин! Да, дојди, Господе Исусе! Благодатта на на­ши­от Господ Исус со сите вас. Амин!“ (Откровение 22:20, 21). Де­нес стоиме на прагот на новата година. Божјите последни збо­ро­ви кон Израел и кон Неговата Црква ни даваат надеж. Си­гур­нос­та на Неговата благодат и предупредувањата на Неговата љу­бов да нè зачуваат во Неговата близина во текот на целата нова го­дина.

 

„Само близу да си Ти,

мрак ќе нема ни за миг,

денот светол ќе е мој

со Тебе, Боже мој, со Тебе!“  (ХП–195)

 

„НЕ ПЛАШИ СЕ ОД ИДНИНАТА: БОГ Е ВЕЌЕ ТАМУ!“