13 јануари

Текст: Псалм 1

ЗРНО ИЛИ ПЛЕВА?

„Безбожниците се како плева која ветрот ја разнесува“ Псалм 1:4.

Плевата е само остаток од некогашниот плод; највредниот дел, зрното, веќе го нема. Така е и со човекот; и самиот некогаш доб­ро зрно, сега е само плевел, загубувајќи ја сета добрина.

Плевелот лесно се разнесува ваму-таму и при тивок ветер. Так­ви се и безбожниците, кои лесно ги разнесуваат искушени­јата.

Во старо време гумната се правеле на височинки, каде што пос­­тојано дува ветер. Кога житото се врши со стап и истовремено е изложено на ветер, плевата се издвојува и ветрот ја разнесува, до­­­де­ка зрното останува на гумното. Оваа илустрација го прет­ста­ву­ва однесувањето на верните и неверните за време на неволји и ис­­ку­шенија. Безбожната душа, се разнесува на сите страни, па ду­ри и во Божјото лице, исполнета со злоба и лутина. Напротив, спа­­сената душа останува, како зрното, потчинето на својот гос­по­дар, готово за употреба штом постапката на пречистување ќе за­вр­ши.

Крајот на сето ова е запишан во Лука 3:17  „Тој ќе го очисти гум­ното Свое и ќе го собере житото во житницата Своја, а пле­вата ќе ја изгори со неизгорлив оган“.

Како постапуваш ти кога ти надоаѓаат страдањата и ис­ку­ше­­нијата? Дали како плева или како зрно? Едно е сигурно: Кога вет­ровите ќе задуваат, веднаш ќе се покаже дали си плева или жито!

„Низ многу бури, неволји јас веќе пребродив;

таа милост ме раководи                             

кон нови победи“. (ХП–180)

„ТВОЈАТА ВИСТИНСКА ВРЕДНОСТ СЕ ОТКРИВА КОГА СИ СРЕДЕ НЕВОЛЈИ“.