20 јануари

Текст: Јаков 2:20–25

ЕВАНГЕЛИЕ ВО ПРАКТИКАТА

„... ќе ти ја покажам мојата вера преку моите дела“ Јаков 2:18.

Само Бог може да ја види верата во срцето на човекот. Лу­ѓе­то пак, можат да ја видат нашата вера само преку нашите де­ла. Ве­рата е како семе посеано в земја. Скриено е од погледот, но, ако е живо семе, наскоро ќе изникне, ќе се покаже со своето стеб­ло и ќе биде видливо. Можеме да зборуваме за својата вера од ут­ро до вечер, но, ако таа вера е жива, ќе произведе дела кои ќе ја нап­рават видлива.

За време на војната еден војник, кој бил вистински хрис­ти­ја­­нин, наишол на друг ранет војник кој бил на умирање. „Сакаш ли да ти прочитам нешто од Библијата?“ – го прашал. Ране­ти­от од­говорил: „Не, многу ми студи“. Христијанинот го соблекол сво­јот шинел и го покрил. „Сакаш ли сега да ти читам?“ „Не, же­ден сум!“ Христијанинот рескирајќи го сопствениот живот, низ дожд од куршуми отишол да му донесе вода. Кога ранетиот се на­пил, пак бил прашан: „Можам ли сега да ти читам од Библијата?“ – „Не, тврдо ми е на земјава“. Христијанинот го зел во својот скут, со рацете под неговата глава. Дури тогаш ранетиот му ре­кол: „Ако твојата вера се грижи вака за еден војник на умирање, ка­жувај ми за неа; читај ми од Библијата“. И така слушнал за Евангелието, за Исус Христос кој умре за да живее секој кој во Него верува.

Тоа е Евангелие во практиката, во животот. Светот денес че­ка на таква порака. Среде поплава од разни религии и праз­ни филозофии, човекот останува жеден и чека на чаша ладна вода во името Господово. Верата без дела е мртва.                                                             

„Смртта мене не ме плаши,

јас во Исус спасен сум;

друга мисла ум ми мачи:

зарем бесплоден ќе сум?“ (ХП–269)

„СМЕТАЈ ГО ЗА ИЗГУБЕН ДЕНОТ ВО КОЈ ТВОЈАТА ВЕРА НЕ СЕ ПРЕТВОРИЛА ВО ДЕЛО“.