Текст: Матеј 25:31–40
КОЈ Е КОЈ?
„... доколку сте го направиле тоа на еден од моите најмали браќа, Мене сте ми го направиле“. Матеј 25:40.
Овој текст ни сугерира една голема вистина, дека, ако немаме место во нашите срца за едно обично Божјо дете, тогаш немаме ни за самиот Господ.
Еден случај од животот на поранешниот претседател на САД, Томас Џеферсон, ја потврдува оваа вистина. При крајот на 18 век сопственикот на најголемиот хотел во еден град одбил да прими на ноќевање еден фармер, бидејќи бил „непрописно“ облечен. Фармерот видел не видел, си заминал. Доцна вечерта хотелиерот дознал дека фармерот не бил никој друг туку лично Претседателот! Веднаш пратил порака со извинување, молејќи го да дојде да биде негов гостин. Џеферсон преку својот гласник одговорил: „Кажи му дека веќе најдов соба и дека ги ценам неговите добри намери, но, ако нема место за еден валкан селанец, тогаш нема ни за Претседателот на Америка!“
Слично на ова, и ние честопати го ставаме Господ Исус настрана со тоа што не ги цениме потребите на искрените христијани. Забораваме дека Исус може да биде во некое дете на кое му треба внимание, или во некој обичен работник на кој му треба признание. Може да биде и во некоја осамена бабичка, затворена во дом за стари, а може да е и во твојот сосед кој чека да му пристапиш. Ако подариме љубов и внимание на „овие најмалите“, исто е како тоа да сме го направиле на нашиот Господ.
„Барај загубени, секому сведочи,
тажните теши ги, секаде помогни;
биди светлина в мрак и во секој јад
в љубов ти покажи, што е христијанин!“ (ХП–186)
„ЖИВЕЈ ЗА ТВОЈОТ СОСЕД,
АКО САКАШ ДА ЖИВЕЕШ ЗА БОГ!“ – Сенека