Текст: 1 Кор. 6:9–20
ТЕЛО И ДУША
„... прославете го Бог во своите тела и во своите души, кои се Божји“. 1 Кор. 6:20.
Човечкото тело, кога во него нема живот, не се разликува многу од земјата од која е создадено. Во првата книга во Библијата, е опишано како Бог го создаде човекот „од земниот прав и му дувна во носот животворен дух, и човекот стана жива душа“. Пред да му даде Бог на Адам „животворен дух“, тој беше само еден куп земја. Можеби неговото тело било совршено обликувано, со сите органи, но сè уште било куп земја.
Некој ја разложил хемиската градба на телото на просечен човек од 70 kg, кое, покрај другите елементи, содржи доволно сулфур за да можат да се уништат болвите кај едно куче; доволно фосфор за да се направи едно кибритче; доволно калциум за да се вароса една мала кучешка куќарка; доволно маст за 6 сапуни; доволно шеќер за да се засладат 5 филџани чај; доволно железо колку за една паричка; доволно водород за да се наполни едно буре од 45 литри со вода и доволно азот за да се дигне во воздух една куќа! Вкупната вредност на сите овие елементи изнесува околу еден долар!
Колку повредно станува телото кога ќе му се дарува живот. Тоа може да оди, да зборува, да се смее, да плаче, да пее, да слуша, да гледа, да мисли и да измислува. Но, телото станува уште позачудувачко кога Божјиот Дух ќе се всели во него. Тоа станува храм на Светиот Дух и дел на Христовото тело. Колку е потребно да ги чуваме нашите храмови чисти, бидејќи тие му припаѓаат Нему.
„Каде што е Духот Божји, има мир;
Каде што е Духот Божји, има сè;
Има зраци и в најтемна ноќ,
има живот нов, има мирен сон,
каде Духот, каде Духот Божји е!“ (ХП–45)
„БОГ НЕ СЕ ГРИЖИ САМО ЗА ТВОЈАТА ДУША,
ТУКУ И ЗА ТВОЕТО ТЕЛО!“ (види Рим. 12:1, 2).